Uitvoeringsbesluit (EU) 2021/914 van de Commissie van 4 juni 2021 betreffende standaardcontractbepalingen voor de doorgifte van persoonsgegevens naar derde landen overeenkomstig Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad (Voor de EER relevante tekst)
DE EUROPESE COMMISSIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie,
Gezien Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad van 27 april 2016 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens en tot intrekking van Richtlijn 95/46/EG (AVG, algemene verordening gegevensbescherming)1, en met name artikel 28, lid 7, en artikel 46, lid 2, punt c),
(1) De technologische ontwikkelingen vergemakkelijken de grensoverschrijdende gegevensstromen die nodig zijn voor de uitbreiding van de internationale samenwerking en de internationale handel. Tegelijkertijd is het noodzakelijk ervoor te zorgen dat het beschermingsniveau van natuurlijke personen dat door Verordening (EU) 2016/679 wordt gewaarborgd niet wordt ondermijnd wanneer er persoonsgegevens naar derde landen worden doorgegeven, ook in gevallen van verdere doorgiften2. De bepalingen inzake gegevensdoorgifte in hoofdstuk V van Verordening (EU) 2016/679 zijn bedoeld om de continuïteit van dat hoge beschermingsniveau te waarborgen wanneer er persoonsgegevens naar een derde land worden doorgegeven3.
(2) Overeenkomstig artikel 46, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 mag een doorgifte van persoonsgegevens naar een derde land door een verwerkingsverantwoordelijke of een verwerker bij ontstentenis van een adequaatheidsbesluit van de Commissie uit hoofde van artikel 45, lid 3, alleen plaatsvinden indien zij passende waarborgen bieden en betrokkenen over afdwingbare rechten en doeltreffende rechtsmiddelen beschikken. Die waarborgen kunnen worden geboden door standaardbepalingen inzake gegevensbescherming die door de Commissie overeenkomstig artikel 46, lid 2, punt c), zijn vastgesteld.
(3) De rol van standaardcontractbepalingen is beperkt tot het garanderen van passende gegevensbeschermingswaarborgen voor internationale doorgiften van gegevens. Het staat de verwerkingsverantwoordelijke of verwerker die de persoonsgegevens naar een derde land doorgeeft (de “gegevensexporteur”) en de verwerkingsverantwoordelijke of verwerker die de persoonsgegevens ontvangt (de “gegevensimporteur”) derhalve vrij om die standaardcontractbepalingen in een breder contract op te nemen en om andere bepalingen of meer waarborgen toe te voegen, op voorwaarde dat deze niet direct of indirect in strijd zijn met de standaardcontractbepalingen en geen afbreuk doen aan de grondrechten of fundamentele vrijheden van de betrokkenen. Verwerkingsverantwoordelijken en verwerkers worden aangemoedigd om door middel van contractuele verplichtingen meer waarborgen te bieden in aanvulling op de standaardcontractbepalingen4. Het gebruik van de standaardcontractbepalingen doet geen afbreuk aan eventuele contractuele verplichtingen van de gegevensexporteur en/of de gegevensimporteur om te waarborgen dat toepasselijke voorrechten en immuniteiten in acht worden genomen.
(4) De gegevensexporteur maakt niet alleen gebruik van standaardcontractbepalingen om overeenkomstig artikel 46, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 passende waarborgen voor doorgiften te bieden, maar moet ook zijn algemene verantwoordelijkheden als verwerkingsverantwoordelijke of verwerker nakomen krachtens Verordening (EU) 2016/679. Die verantwoordelijkheden omvatten een verplichting van de verwerkingsverantwoordelijke om aan de betrokkenen informatie te verstrekken over het feit dat hij voornemens is hun persoonsgegevens door te geven aan een derde land krachtens artikel 13, lid 1, punt f), en artikel 14, lid 1, punt f), van Verordening (EU) 2016/679. In geval van doorgiften krachtens artikel 46 van Verordening (EU) 2016/679 moet dergelijke informatie een verwijzing naar de passende waarborgen bevatten en vermelden hoe er een kopie van kan worden verkregen of waar ze kunnen worden geraadpleegd.
(5) Beschikking 2001/497/EG5 en Besluit 2010/87/EU6 van de Commissie bevatten standaardcontractbepalingen om de doorgifte van persoonsgegevens te vergemakkelijken van een in de Unie gevestigde verwerkingsverantwoordelijke naar een in een derde land gevestigde verwerkingsverantwoordelijke of verwerker die geen passend beschermingsniveau biedt. Die beschikking en dat besluit zijn gebaseerd op Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad7.
(6) Op grond van artikel 46, lid 5, van Verordening (EU) 2016/679 blijven Beschikking 2001/497/EG en Besluit 2010/87/EU, geldig totdat zij bij een overeenkomstig artikel 46, lid 2, van die verordening vastgesteld besluit van de Commissie, indien nodig, worden gewijzigd, vervangen of ingetrokken. De standaardcontractbepalingen in de beschikking en het besluit dienden te worden geactualiseerd in het licht van nieuwe vereisten in Verordening (EU) 2016/679. Bovendien hebben zich, sinds de beschikkingen en besluiten werden goedgekeurd, belangrijke ontwikkelingen voorgedaan in de digitale economie, met het wijdverbreide gebruik van nieuwe en complexere verwerkingsactiviteiten waarbij dikwijls diverse gegevensimporteurs en -exporteurs betrokken zijn en er vaak sprake is van lange en ingewikkelde verwerkingsketens en van evoluerende zakelijke relaties. Dit vraagt om een modernisering van de standaardcontractbepalingen om die ontwikkelingen beter te kunnen weerspiegelen, door verdere verwerkings- en doorgiftesituaties te bestrijken en door een flexibelere aanpak te hanteren, bijvoorbeeld wat betreft het aantal partijen dat tot de overeenkomst kan toetreden.
(7) Een verwerkingsverantwoordelijke of verwerker kan de in bijlage A bij dit besluit genoemde standaardcontractbepalingen gebruiken om passende waarborgen te bieden in de zin van artikel 46, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 voor de doorgifte van persoonsgegevens aan een in een derde land gevestigde verwerkingsverantwoordelijke of verwerker, onverminderd de interpretatie van het begrip internationale doorgifte in Verordening (EU) 2016/679. De standaardcontractbepalingen mogen alleen voor dergelijke doorgiften worden gebruikt voor zover de verwerking door de importeur niet binnen de werkingssfeer van Verordening (EU) 2016/679 valt. Dit geldt ook voor de doorgifte van persoonsgegevens door een niet in de Unie gevestigde verwerkingsverantwoordelijke of verwerker, voor zover de verwerking onder Verordening (EU) 2016/679 valt overeenkomstig artikel 3, lid 2, van die verordening, omdat die verwerking verband houdt met het aanbieden van goederen of diensten aan betrokkenen in de Unie of met het controleren van het gedrag van de betrokkenen, voor zover dit in de Unie plaatsvindt.
(8) Gezien de algemene aanpassing van Verordening (EU) 2016/679 en Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad8 moet het mogelijk zijn de standaardcontractbepalingen ook te gebruiken in de context van een in artikel 29, lid 4, van Verordening (EU) 2018/1725 bedoelde overeenkomst voor de doorgifte van persoonsgegevens aan een subverwerker in een derde land door een verwerker die geen instelling of orgaan van de Unie is, maar die onder Verordening (EU) 2016/679 valt en persoonsgegevens verwerkt namens een instelling of orgaan van de Unie overeenkomstig artikel 29 van Verordening (EU) 2018/1725. Indien in de overeenkomst dezelfde verplichtingen inzake gegevensbescherming zijn opgenomen als in de overeenkomst of andere rechtshandeling tussen de verwerkingsverantwoordelijke en de verwerker overeenkomstig artikel 29, lid 3, van Verordening (EU) 2018/1725, met name door afdoende garanties met betrekking tot technische en organisatorische maatregelen te bieden opdat de verwerking aan het bepaalde in die verordening zou voldoen, wordt hiermee naleving van artikel 29, lid 4, van Verordening (EU) 2018/1725 gewaarborgd. Dat is met name het geval wanneer de verwerkingsverantwoordelijke en de verwerker gebruikmaken van de standaardcontractbepalingen in het uitvoeringsbesluit van de Commissie betreffende standaardcontractbepalingen tussen verwerkingsverantwoordelijken en verwerkers krachtens artikel 28, lid 7, van Verordening (EU) 2016/679 van het Europees Parlement en de Raad en artikel 29, lid 7, van Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad9.
(9) Wanneer de verwerking gegevensdoorgiften betreft van verwerkingsverantwoordelijken die onder Verordening (EU) 2016/679 vallen aan verwerkers buiten het territoriale toepassingsgebied ervan of van verwerkers die onder Verordening (EU) 2016/679 vallen aan subverwerkers buiten het territoriale toepassingsgebied ervan, zouden de in de bijlage bij dit besluit opgenomen standaardcontractbepalingen het ook mogelijk moeten maken om aan de vereisten in artikel 28, leden 3 en 4, van Verordening (EU) 2016/679 te voldoen.
(10) Met de in de bijlage bij dit besluit opgenomen standaardcontractbepalingen worden algemene bepalingen gecombineerd met een modulaire aanpak, zodat er rekening wordt gehouden met verschillende doorgiftescenario’s en met de complexiteit van moderne verwerkingsketens. Naast de algemene bepalingen dienen verwerkingsverantwoordelijken en verwerkers de module te kiezen die op hun situatie van toepassing is, teneinde hun verplichtingen op grond van de standaardcontractbepalingen te kunnen afstemmen op hun rol en verantwoordelijkheden in verband met de gegevensverwerking in kwestie. Het zou voor meer dan twee partijen mogelijk moeten zijn om zich aan de standaardcontractbepalingen te houden. Bovendien dient het meer verwerkingsverantwoordelijken en verwerkers te worden toegestaan om als gegevensexporteurs of -importeurs toegang te krijgen tot de standaardcontractbepalingen gedurende de levenscyclus van de overeenkomst waarvan ze deel uitmaken.
(11) Om passende waarborgen te bieden, moeten de standaardcontractbepalingen ervoor zorgen dat voor de op die basis doorgegeven persoonsgegevens een beschermingsniveau wordt geboden dat in wezen hetzelfde is als het niveau dat binnen de Unie wordt gewaarborgd10. Met het oog op transparantie van de verwerking dienen betrokkenen een kopie van de standaardcontractbepalingen te ontvangen. Ze dienen met name in kennis te worden gesteld van de categorieën verwerkte persoonsgegevens, van het recht om een kopie van de standaardcontractbepalingen te verkrijgen en van eventuele verdere doorgiften. Verdere doorgiften door de gegevensimporteur aan een derde partij in een ander derde land dienen alleen te worden toegestaan indien de derde partij de standaardcontractbepalingen aanvaardt, indien de continuïteit van de bescherming op een andere wijze wordt gewaarborgd of ingeval van specifieke situaties, zoals wanneer er sprake is van de uitdrukkelijke en geïnformeerde toestemming van de betrokkene.
(12) Betrokkenen moeten, enkele uitzonderingen daargelaten, met name wat betreft bepaalde verplichtingen die uitsluitend betrekking hebben op de relatie tussen de gegevensexporteur en de gegevensimporteur, de mogelijkheid hebben om zich als derde-begunstigden op de standaardcontractbepalingen te beroepen en deze waar nodig te doen gelden. Hoewel de partijen zelf het recht van een van de lidstaten waarbij de standaardcontractbepalingen worden geregeld moeten kunnen kiezen, moet dat recht derhalve in de rechten van derde-begunstigden voorzien. Om individueel verhaal te vergemakkelijken, moeten de standaardcontractbepalingen de gegevensimporteur ertoe verplichten betrokkenen op de hoogte te brengen van een contactpunt en klachten of verzoeken onverwijld af te handelen. Bij een geschil tussen de gegevensimporteur en een betrokkene die zich als een derde-begunstigde op zijn of haar rechten beroept, moet de betrokkene een klacht bij de bevoegde toezichthoudende autoriteit kunnen indienen of het geschil kunnen voorleggen aan de bevoegde rechtbanken in de EU.
(13) Om te garanderen dat een beslissing daadwerkelijk ten uitvoer wordt gelegd, moet de gegevensimporteur ertoe worden verplicht de bevoegdheid van die autoriteit en die gerechten te aanvaarden en zich te verbinden tot naleving van bindende besluiten krachtens het toepasselijke recht van de lidstaat. De gegevensimporteur moet er in het bijzonder mee instemmen vragen te beantwoorden, zich aan audits te onderwerpen en zich aan de door de toezichthoudende autoriteit vastgestelde maatregelen te houden, waaronder corrigerende en compenserende maatregelen. Daarnaast moet de gegevensimporteur de optie hebben om betrokkenen de mogelijkheid te bieden zich gratis tot een onafhankelijk orgaan voor geschillenbeslechting te wenden. Overeenkomstig artikel 80, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 moeten betrokkenen het recht hebben zich indien gewenst door verenigingen of andere organen te laten vertegenwoordigen in geschillen tegen de gegevensimporteur.
(14) De standaardcontractbepalingen moeten voorzien in regels betreffende aansprakelijkheid tussen de partijen en met betrekking tot betrokkenen, en regels betreffende schadeloosstelling tussen de partijen. Wanneer de betrokkene materiële of immateriële schade lijdt als gevolg van een inbreuk op de rechten van de derde-begunstigde op grond van de standaardcontractbepalingen, moet hij of zij recht hebben op vergoeding. Dit mag geen afbreuk doen aan de aansprakelijkheid op grond van Verordening (EU) 2016/679.
(15) Bij een doorgifte aan een gegevensimporteur die optreedt als een verwerker of subverwerker, moet aan specifieke vereisten worden voldaan overeenkomstig artikel 28, lid 3, van Verordening (EU) 2016/679. De standaardcontractbepalingen dienen de gegevensimporteur ertoe te verplichten alle informatie ter beschikking te stellen die nodig is om naleving van de in de bepalingen opgenomen verplichtingen aan te tonen en om audits van zijn verwerkingsactiviteiten door de gegevensexporteur mogelijk te maken en daaraan bij te dragen. Met betrekking tot de indienstneming van een subverwerker door de gegevensimporteur overeenkomstig artikel 28, leden 2 en 4, van Verordening (EU) 2016/679, moet in de standaardcontractbepalingen met name de procedure voor algemene of specifieke toestemming van de gegevensexporteur uiteen worden gezet, en een schriftelijke overeenkomst met de subverwerker worden vereist die hetzelfde beschermingsniveau waarborgt als de bepalingen.
(16) De standaardcontractbepalingen moeten in verschillende waarborgen voorzien die de specifieke situatie betreffen van een doorgifte van persoonsgegevens door een verwerker in de Unie aan zijn verwerkingsverantwoordelijke in een derde land, die in overeenstemming zijn met de beperkte, op zichzelf staande verplichtingen voor verwerkers krachtens Verordening (EU) 2016/679. In de standaardcontractbepalingen moet in het bijzonder van de verwerker worden geëist dat hij het derde land in kennis stelt indien hij niet in staat is zijn instructies op te volgen, ook als die instructies een inbreuk zouden vormen op de wetgeving inzake gegevensbescherming van de Unie, en van de verwerkingsverantwoordelijke eisen dat hij zich onthoudt van acties die de verwerker zouden verhinderen om zijn verplichtingen op grond van Verordening (EU) 2016/679 na te komen. De modelcontractbepalingen moeten de partijen er tevens toe verplichten elkaar bij te staan bij het beantwoorden van vragen en het afhandelen van verzoeken van betrokkenen op grond van het lokale recht dat op de gegevensimporteur van toepassing is of, voor gegevensverwerking in de Unie, op grond van Verordening (EU) 2016/679. Wanneer de verwerker in de Unie de persoonsgegevens die zijn ontvangen van de verwerkingsverantwoordelijke in het derde land combineert met door de verwerker in de Unie verzamelde persoonsgegevens, moeten bijkomende vereisten om eventuele gevolgen van de wetgeving van het derde land van bestemming voor de naleving door de verwerkingsverantwoordelijke van de bepalingen gelden, met name wat betreft de wijze waarop moet worden omgegaan met bindende verzoeken van overheidsinstanties in het derde land om verstrekking van de doorgegeven persoonsgegevens. Omgekeerd zijn die vereisten niet gerechtvaardigd wanneer de uitbesteding slechts betrekking heeft op de verwerking en teruggave van persoonsgegevens die zijn ontvangen van de verwerkingsverantwoordelijke en die in elk geval onderworpen zijn en blijven aan de jurisdictie van het derde land in kwestie.
(17) De partijen moeten in staat zijn naleving van de standaardcontractbepalingen aan te tonen. De gegevensimporteur moet er met name toe worden verplicht een correcte documentatie bij te houden voor de verwerkingsactiviteiten die onder zijn verantwoordelijkheid vallen en om de gegevensexporteur onverwijld in kennis te stellen indien hij om welke reden dan ook niet in staat is aan de bepalingen te voldoen. De gegevensexporteur moet de doorgifte op zijn beurt opschorten en, in de meest ernstige gevallen, het recht hebben de overeenkomst te beëindigen, voor zover deze betrekking heeft op de verwerking van persoonsgegevens op grond van de standaardcontractbepalingen, wanneer de gegevensimporteur inbreuk maakt op de bepalingen of niet in staat is eraan te voldoen. Er moeten specifieke regels gelden indien lokale wetgeving van invloed is op de naleving van de bepalingen. Persoonsgegevens die voorafgaand aan de beëindiging van de overeenkomst zijn doorgegeven en eventuele kopieën daarvan moeten, naargelang de wens van de gegevensexporteur, aan de gegevensexporteur worden terugbezorgd of worden vernietigd.
(18) De standaardcontractbepalingen moeten voorzien in specifieke waarborgen, in het bijzonder in het licht van de rechtspraak van het Hof van Justitie11. De bedoeling is eventuele effecten van de wetgeving van het derde land van bestemming op de naleving door de gegevensimporteur van de bepalingen aan te pakken, met name wat betreft de wijze waarop moet worden omgegaan met de bindende verzoeken van overheidsinstanties in dat land om verstrekking van de doorgegeven persoonsgegevens.
(19) De doorgifte en verwerking van persoonsgegevens op grond van standaardcontractbepalingen mogen niet plaatsvinden indien de wetten en praktijken van het derde land van bestemming de gegevensimporteur beletten om aan de bepalingen te voldoen. In deze context mogen wetten en praktijken die de wezenlijke inhoud van de grondrechten en fundamentele vrijheden eerbiedigen en die niet verder gaan dan hetgeen in een democratische samenleving noodzakelijk en evenredig is om een van de in artikel 23, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 genoemde doelstellingen te waarborgen, niet in tegenspraak met de standaardcontractbepalingen worden geacht. De partijen moeten garanderen dat zij, op het moment waarop zij instemmen met de standaardcontractbepalingen, geen reden hebben om aan te nemen dat de wetten en praktijken die op de gegevensimporteur van toepassing zijn niet in overeenstemming zijn met deze vereisten.
(20) De partijen moeten met name rekening houden met de specifieke omstandigheden van de doorgifte (zoals de inhoud en de duur van de overeenkomst, de aard van de door te geven gegevens, het soort ontvanger, het doel van de verwerking), de wetten en praktijken van het derde land van bestemming die van belang zijn in het licht van de omstandigheden van de doorgifte en eventuele waarborgen die zijn ingesteld als aanvulling op de waarborgen op grond van de standaardcontractbepalingen (met inbegrip van relevante contractuele, technische en organisatorische maatregelen die van toepassing zijn op de toezending en verwerking van persoonsgegevens in het land van bestemming). Wat betreft het effect van die wetten en praktijken op de naleving van de standaardcontractbepalingen kunnen verschillende elementen worden beschouwd als onderdeel van een algemene beoordeling, met inbegrip van betrouwbare informatie over de toepassing van het recht in de praktijk (zoals jurisprudentie en verslagen van onafhankelijke toezichtsinstanties), het bestaan of het ontbreken van verzoeken in dezelfde sector en, onder strikte voorwaarden, de gedocumenteerde praktijkervaring van de gegevensexporteur en/of de gegevensimporteur.
(21) De gegevensimporteur moet de gegevensexporteur in kennis stellen indien hij, na te hebben ingestemd met de standaardcontractbepalingen, reden heeft om aan te nemen dat hij niet in staat is aan de standaardcontractbepalingen te voldoen. Indien de gegevensexporteur een dergelijke kennisgeving ontvangt of op een andere wijze verneemt dat de gegevensimporteur niet langer in staat is aan de standaardcontractbepalingen te voldoen, moet hij passende maatregelen vaststellen om de situatie aan te pakken, indien nodig in overleg met de bevoegde toezichthoudende autoriteit. Dergelijke maatregelen kunnen aanvullende maatregelen zijn die door de gegevensexporteur en/of gegevensimporteur zijn vastgesteld, zoals technische of organisatorische maatregelen om beveiliging en vertrouwelijkheid te waarborgen. De gegevensexporteur moet ertoe worden verplicht de doorgifte op te schorten indien hij van mening is dat er geen passende waarborgen kunnen worden gegarandeerd of indien de bevoegde toezichthoudende autoriteit daartoe opdracht heeft gegeven.
(22) Indien mogelijk moet de gegevensimporteur de gegevensexporteur en de betrokkene in kennis stellen als hij een wettelijk bindend verzoek ontvangt van een overheidsinstantie (met inbegrip van gerechtelijke instanties) ontvangt krachtens het recht van het land van bestemming voor de verstrekking van persoonsgegevens die worden doorgegeven overeenkomstig de standaardcontractbepalingen. Hij moet ze eveneens in kennis stellen als hij verneemt dat deze overheidsinstanties directe inzage hebben gekregen in deze persoonsgegevens, overeenkomstig het recht van het derde land van bestemming. Indien de gegevensimporteur, alle mogelijke inspanningen ten spijt, de gegevensexporteur en/of de betrokkene niet van specifieke verzoeken om verstrekking in kennis kan stellen, moet hij de gegevensexporteur zo veel mogelijk relevante informatie over de verzoeken verstrekken. Bovendien moet de gegevensimporteur de gegevensexporteur regelmatig informatie in geaggregeerde vorm doen toekomen. De gegevensimporteur moet er tevens toe worden verplicht alle ontvangen verzoeken om verstrekking en de daarop gegeven antwoorden te documenteren en die informatie op verzoek ter beschikking van de gegevensexporteur of de bevoegde toezichthoudende autoriteit, of beide, te stellen. Indien de gegevensimporteur na een wettigheidstoetsing van een dergelijk verzoek krachtens het recht van het land van bestemming tot de conclusie komt dat er gegronde redenen bestaan om aan te nemen dat het verzoek onrechtmatig is krachtens het recht van het derde land van bestemming, dan moet hij dit betwisten, in voorkomend geval onder andere door de beschikbare beroepsmogelijkheden optimaal te benutten. Indien de gegevensimporteur niet langer in staat is aan de standaardcontractbepalingen te voldoen, moet hij geval de gegevensexporteur daarvan in kennis stellen, ook wanneer dit het gevolg is van een verzoek om verstrekking.
(23) Aangezien de behoeften van belanghebbenden, de technologie en de verwerkingen kunnen veranderen, moet de Commissie de werking van de standaardcontractbepalingen evalueren in het licht van de opgedane ervaring, in het kader van de periodieke evaluatie van Verordening (EU) 2016/679 zoals bedoeld in artikel 97 van die verordening.
(24) Beschikking 2001/497/EG en Besluit 2010/87/EU moeten drie maanden na de inwerkingtreding van dit besluit worden ingetrokken. Gegevensexporteurs en gegevensimporteurs kunnen voor de toepassing van artikel 46, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 gedurende die periode echter nog steeds gebruikmaken van de in Beschikking 2001/497/EG en Besluit 2010/87/EU opgenomen standaardcontractbepalingen. Gedurende een bijkomende periode van vijftien maanden moeten gegevensexporteurs en gegevensimporteurs, voor de toepassing van artikel 46, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679 de in Beschikking 2001/497/EG en Besluit 2010/87/EU opgenomen standaardcontractbepalingen kunnen blijven gebruiken voor de uitvoering van vóór de datum van intrekking van die besluiten tussen hen gesloten overeenkomsten, mits de verwerkingen die het voorwerp zijn van de overeenkomst ongewijzigd blijven en de toepassing van deze standaardcontractbepalingen garandeert dat de doorgifte van persoonsgegevens onderworpen is aan passende waarborgen in de zin van artikel 46, lid 1, van Verordening (EU) 2016/679. Bij relevante wijzigingen van de overeenkomst moet de gegevensexporteur ertoe verplicht worden om zich op een nieuwe grond te baseren voor gegevensdoorgiften uit hoofde van de overeenkomst, met name door de bestaande standaardcontractbepalingen te vervangen door de in de bijlage bij dit besluit opgenomen standaardcontractbepalingen. Hetzelfde moet gelden voor elke uitbesteding aan een (sub)verwerker van onder de overeenkomst vallende verwerkingsverrichtingen.
(25) De Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming en het Europees Comité voor gegevensbescherming zijn overeenkomstig artikel 42, leden 1 en 2, van Verordening (EU) 2018/1725 geraadpleegd en hebben op 14 januari 2021 een gezamenlijk advies12 uitgebracht dat bij de voorbereiding van dit besluit in aanmerking is genomen.
(26) De in dit besluit vervatte maatregelen zijn in overeenstemming met het advies van het bij artikel 93 van Verordening (EU) 2016/679 ingestelde comité.
HEEFT HET VOLGENDE BESLUIT VASTGESTELD:
Artikel 1
Artikel 2
Artikel 3
Artikel 4
-
PB L 119 van 4.5.2016, blz. 1.
(terug) -
Artikel 44 van Verordening (EU) 2016/679.
(terug) -
Zie ook het arrest van het Hof van Justitie van 16 juli 2020, Data Protection Commissioner tegen Facebook Ireland Ltd en Maximillian Schrems (“Schrems II”), ECLI:EU:C:2020:559, punt 93.
(terug) -
Overweging 109 van Verordening (EU) 2016/679.
(terug) -
Beschikking 2001/497/EG van de Commissie van 15 juni 2001 betreffende standaardcontractbepalingen voor de doorgifte van persoonsgegevens aan derde landen krachtens Richtlijn 95/46/EG (PB L 181 van 4.7.2001, blz. 19).
(terug) -
Besluit 2010/87/EU van de Commissie van 5 februari 2010 betreffende standaardcontractbepalingen voor de doorgifte van persoonsgegevens aan in derde landen gevestigde verwerkers krachtens Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad (PB L 39 van 12.2.2010, blz. 5).
(terug) -
Richtlijn 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PB L 281 van 23.11.1995, blz. 31).
(terug) -
Verordening (EU) 2018/1725 van het Europees Parlement en de Raad van 23 oktober 2018 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens door de instellingen, organen en instanties van de Unie en betreffende het vrije verkeer van die gegevens, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 45/2001 en Besluit nr. 1247/2002/EG (PB L 295 van 21.11.2018, blz. 39); zie overweging 5.
(terug) -
C(2021)3701.
(terug) -
Schrems II, punten 96 en 103. Zie ook Verordening (EU) 2016/679, overwegingen 108 en 114.
(terug) -
Schrems II.
(terug) -
Gezamenlijk advies nr. 2/2021 van het EDPB en de EDPS over het uitvoeringsbesluit van de Europese Commissie betreffende standaardcontractbepalingen voor de doorgifte van persoonsgegevens naar derde landen voor de aangelegenheden in artikel 46, lid 2, punt c), van Verordening (EU) 2016/679.
(terug)